Şiirlerde sana melek diyorlar
Öğretmenim
Ben zaten biliyorum melek olduğunu
Sen de melekler gibisin
Yem ezsin içmezsin
Elbise de giymezsin
Kitap da okumazsın
Hatta konut da istemezsin
Havadan sudan yaşar gidersin
Sana bir öykü anlatacağım öğretmenim
Vaktin birinde insan gibi yaşamaya kalkmış melekler
İnsan olmuşlar her biri bir meslek tutmuşlar
Kimisi bakan olmuş, kimisi de öğretmen
Öğretmen olan insanca yaşamanın zor olduğunu görmüş
Anlamış insan olmanın bedelini
İtilip kakılıp horlanmanın ve de insanca yaşamanın değerim
Sürülmüş sürdürülmüş sürüngenlere dönmüş
Onuru kırıldıkça kırılmış
Onursuz yaşama dayanamamış
İnsanlıktan istifa etmiş
Tekrar melek olmuş
O günden bu güne dek sana melek diyorlar öğretmenim
Görüyorsun her 24 kasımda
Seni değil melek öğretmeni kutluyoruz
Övgüler yazıyoruz onurun kurtulsun diye
Söylevler söylüyoruz ailece karnınız doysun diye
Ben de sana şiir yazıyorum elbisen kitabın olsun diye
Nasıl olsa sen de istifa ettin insanlıktan öğretmenim
Meleksin artık melek
Sana dünya nimetleri para pul ne gerek