Güzel günler görmüştük
Komşumuz Hurşit amca öldüğünde
Hep beraber üzülmüştük
Komik şeyler olduğunda
Hep beraber gülmüştük.
Sanki birdik sanki candık
Mahallemiz sokaklarımız
Kedilerimiz köpeklerimiz
Ve de mahalle bekçimiz
Vardı
Sokakta çayırda oynardık
Topumuz çull çaputu
Oyuncaklarımızı kendimiz yapardık
Ne kadar da şendik
Ne kadar da mutluyduk .
Hepimiz birdik hepimiz candık
Radyomuz televizyonumuz yoktu
Sinema tiyatroda da bizdik
Nasıl da güzel eğlenirdik
Ayağımızda spor ayakkabı yoktu
Lastik Cızlavet’ten başka
Götümüz de yamalı pantolon
Ayağımızda ki çorap delik
Cebimizde ki para delikli metelik
Fakir olduğumuzu da bilmezdik.
Karda kışta yayan giderdik okula
Bir elimizde tahta çanta
Diğer elimizde tezek
Donardı parmak uçlarımız burnumuz
Ve de ayaklarımız
Eve geldiğimizde
Çıtır çıtır yanan sobanın önünde
Çözülürdü buzlarımız
Sızlardı ellerimiz ayaklarımız
Acıyı çekerdik yalnız
Yine de mutluyduk
Şimdi tuz gibi dağıldık
Buz gibi kırıldık
Bir idik birkaç olduk
Bir birimize düşman olduk
Kin ve nefretle yoğrulduk
Silah alıp bir birimiz vurduk
YAZIKLAR OLSUN BİZİ BÖLENE
YAZIKLAR OLSUN BİZİ BU HALE GETİRENE.