Benim doğduğum köyde
Bebeler büyür höllükle
Kimi yaşar birkaç gün
Kimini de yaşatırız güçlükle
Atarız doğanın kucağına
Kışta, karda, çamurda
Donsuz, çorapsız
Yalınayak başıkabak
Her kış gelince doğuda
Çocuklar dökülür
Yaprak yaprak
Kara toprağa
Benim doğduğum köyde
Evlerin damı toprak
Toprak benizli çocuklar
Bilmem hala oynuyorlar mı
Çelik çomak
Uzun eşek
Benim doğduğum köyde
Kara yağız gözü pek
Mert delikanlılar yaşardı
Safça şence delice
Ya bir birine ırgattı
Ya da imece
Benim doğduğum köyde
Kağnılar şarkı söylerdi
Özgürce
Ara sıra
Birleri sabun sürerdi mazıya
Kağnı sessizce yürürdü
Sabun bitene dek
Birden gecenin karanlığını
Yırtardı kağnı
Kağnıdaki şarkı hep aynı
Yirminci asara gelmişim
Ben neden hala kağnı kalmışım.