Ve karanlıklardan geldiler
Soluk benizli fakir çocuklar
Valilik emriyle kitap fuarına
Korkak ve de ürkektiler
Kitaplara uzaktan baktılar
Sonra kaç sayfa kaç lira dediler
Krem kutusundan üç lira çıkardı çocuk
Bütün param bu gözleri yerde mahçup
Krem kutusu utandı
Çocuk utandı
Yazar utandı
Krem kutusuna koy paraları
Dedi yazar
Kitabı verdi yazar hediyem olsun dedi
Çocuk sevindi gözleri üzüm üzüm
Teşekkür ederim dedi
Karanlıklardan gelen varoşların çocukları
Biraz ürkek biraz korkak
Biraz mahcup
Dolaştılar kitap fuarını
Ne de çok kitap vardı burada
Her şey hakkında
Elindeki üç beş kuruşa
Ya kitap almalıydı
Ya da aç kalmalıydı
Geldikleri gibi fakirliğin koynuna döndüler
Ben şair Cemil üzgün
Kalemim üzgün