heyet kuruluna altı kişi çıktık. Altı kişi sağlık muayenesinde asker olmaya elverişli çıkmıştı.
“Listeyi Deniz Kuvvetleri Komutanlığına göndereceğiz, beş kişi alınacak,” dediler.
Müracaat sırasına göre ben altıncıydım.Erdem Eröktem,Çetin Açımuz, Halil Bayar, Cemil Altay, Dinçer Güler ve Engin Çoruh müracaat etmiştik.
Erdem ile Çetin üst sınıftaydılar.Üst sınıfta olanlar zaten girerdi. Geriye ben, Halil Bayar, Dinçer Güler veEngin Çoruh kalıyorduk, aynı sınıftandık. Hiç ümidim yoktu. Babama durumu anlattım. Oda üzüldü:
“Bakalım, Allah yardım eder inşallah!” dedi. “Dualarım seninle oğlum!”
Aradan on beş gün geçti. Kasımpaşa Kuzey Deniz Saha Komutanlığından çağrı mektubu geldi. Galiba beni almayacaklarını yazmışlardır, dedim içimden. Mektubu açmaya cesaretim yoktu, ellerim titreyerek zarfı açtım. Gözlerime inanamadım. Ben de kabul edilmiştim.Al sana kucak dolusu bir sevinç, uç havalara!
İçime sevinç doldu.Gökyüzünde Tanrı’yı aradım,ona teşekkür ettim. Babamın duaları kabul olmuştu.Çobanlıktın bahriyeli diş hekimi olmaya terfi etmiştim.Babamın ve benim omuzlarımızdan dağlar kadar büyük bir yük kalkmıştı.Hafiflemiştim.Sanki bulutlarda uçuyordum.Mektupta;
“Kasımpaşa Dikim Evinden kıyafetlerinizi alacaksınız. Beylerbeyi Astsubay Okulunda kalacaksınız.” yazıyordu.