Sayfa 37 / 224
tepelere doğar,’ diye.Yıllar sonra Güneş Önce Tepelerden Doğar şiirini yazacaktım.
GÜNEŞ ÖNCE TEPELERDEN DOĞAR
Bir sonbahar sabahında
Mor dağların eteğinde
Hodak Mehmet
Çiğ düşmüş ayazı çekiyordu ciğerlerine
Soğuk yalıyordu
Ellerini
Yanaklarını
Kulak memelerini
Isınmak için üşüyen kemiklerini
Koştu dağın doruğuna doğru
Çünkü o biliyordu
Güneşin önce tepelerden doğduğunu
Büyüyüp tepe olmak var dostum
Büyük dağ olmak var kuzum
Gelecekte doğacak güneşlerden
Payımızı almak için
Koşabilmek doruğa doğru
Çıkabilmek yokuşu bir nefeste
Ulaşabilmek güneşe doğru
Tutabilmek ışıkları demet demet
Aydınlatmak gerek her yeri
Özgürlüğe bağımsızlığa doğru