Mercedes araba. Birkaç gün sonra röntgende işim oldu.Hoş beşten sonra çok iyi keman çaldığını öğrendim.Kısa zamanda çok samimi arkadaş olduk.
Nişanlısı ayda bir İstanbul’dan geliyordu.Bir gün Adana Şakirpaşa Havaalanı’ndan Nişanlısı Fatoş’u almış,gelirken gece karanlığında Ceyhan yakınlarında bir mandaya çarpmış.Manda oracıkta ölmüş.Tabii bundan bizim haberimiz olmadı, ancak ben arabanın yanından geçerken sağ ön tarafının çarpıldığını gördüm.
“Selami, geçmiş olsun, kaza atlatmışsın,” dedim.
Başından geçeni anlattı:
“Gece yarısı sahibini bulamazdım,biraz da korkup kaçtım,” dedi.
O anda bende şimşekler çaktı.Buna bir oyun oynamalıyım.
Biz, o zamanlar altın diş çok yapardık.Kuyumcu Yusuf’la samimimi olmuştuk.Bir gözünü kazada kaybetmiş,devamlı kirli sakalla dolaşan,pejmürde giyinen bir adamdı.Öğle tatilinde Kuyumcu Yusuf’a gittim,hikâyeyi anlattım.
“Şimdi sen benimle geliyorsun,mandanı öldüren doktordan hesap soruyorsun.”
Beraber arabanın başına gittik,farın kenarında mandanın kılları vardı.
“Bak, bu kılları alve ona deki:
“Dışarıdaki Mercedes seninmi doktor?Aha bu kıllar da çiğnediğin, yani benim mandamın kılları.Çarpıp kaçmışsın.Biz onun sütüyle geçiniyorduk