Bu fikrim benimsendi. 6 Fen C sınıfı okuldan firar ettik, soluğu Kadıköy’de aldık.Herkes bayram ediyordu.Genç,yaşlı, kadın, erkek herkes tankların üstündeydi.Hey gidi günler hey! Coşku,heyecan, sevinç, gözyaşı birbirine karışmıştı. Kadıköy çığlık çığlıktı!
Radyolardan ve televizyondan Rahmetli Albay Alpaslan Türkeş’in sesini dün gibi hatırlıyorum.Ordunun yönetime el koyduğunu anons ediyordu. Birkaç gün sonara Orgeneral Cemal Gürsel cumhurbaşkanlık görevine getirildi.
Demokrat Partili tüm milletvekilleri,Cumhurbaşkanı Celal Bayar, Başbakan Adnan Menderes ve diğer bakanlar Yassıada’ya sürülmüşlerdi.
İstanbul Üniversitesi Fen Fakültesi Zooloji bölümünde okuyordum.Olayları dikkatle izliyordum.
Daha sonra Yassıda Mahkemeleri başladı.Sabahları Karaköy’den kalkan vapur; avukatları,tanıkları ve mahkemeyi izleyen vatandaşları Yassıada’ya götürüyor, akşama da geri getiriyordu.
Üniversiteden akşam eve dönerken banliyö treninde cep radyolarımızdan ajans saatinde,Yassıada Mahkemelerini hiç kaçırmazdık.Radyosu olmayan vatandaşlar,“Sesini biraz açar mısın?” derlerdi.Herkeste sonu ne olacak, diye bir heyecan vardı. Salim Başol’un,“Sanıklar getirildiler.Bağlı olmayarak yerlerine alındılar.Müdafiler hazır.Duruşmaya açık olarak devam edildi,” cümleleri ile başlayan mahkeme aşamalarını nefesimizi tutarak dinliyorduk