öğrenci yerine oturana kadar kovalardı.Şayet hissetmezse ebe oraya geldiğinde, o diğer öğrenciyi yerine kadar kovalardıve ebe olurdu. Bunun adı mendil saklama oyunuydu.
23 Nisan Çocuk Bayramı’nda yöredeki yakın köyler,Sırbasan, Zivin,Karaurgan bir çayırlıkta toplanıyorduk.Okullar arası yarışlar yapılıyordu.Bizim okul hep birinci geliyordu.En çok yumurta ve çuval yarışlarına gülüyorduk.Koşu yarışlarında Feyzo hep birinci gelirdi.
Yeniköy’de beş sene kaldık.İlkokulu orada bitirdim.İstasyon çocuğu olmak başka şeydi.Evlerimizin içinde su yoktu.Suyu ya çeşmeden veya dereden getirirdik.Bu iş ablamla bana düşerdi.Kışın çeşme donardı, mecburen dereye giderdik.Derenin yarısı buz tutardı,bazen de hepsi.Buzu kırarak doldurduğumuz kovalarla suyu eve taşırdık.Omuzluk denen aygıtlarımız vardı.Bir sırık, iki tarafında kancalar, kovaları kancalara takarak taşırdık.Küçük canımızla yükün altında zor yürürdük.Yük omzumuzda iken ev hep bizden uzaklaşırdı.Son gücümüzle eve ulaşırdık.
Trenler istasyonda durdukları zaman sıcak su isterdik.Makinistler bu su ile banyo yaptığımızı bilirlerdi.Kovaları doldurur, sevinerek eve giderdik.Dereden su getirmekten kurtulurduk.
ARA İSTASYONLAR
Ben trenci çocuğuyum
Çok severim